15 Kasım 2012 Perşembe

Gün(ü) Gelecek

Ey çaresiz
Neyin çaresini arıyorsun
Neyin çaresi var,neyin yok
Yaz bunları bir kenara
Bir gün belki bulursun çareyi
İnsanlar ölmesin demiyorum
İstediğim ölümsüzlük değil
Ne kendim ne başkaları için
İstediğim çocuklar ölmesin
Çocukların ölümüne dayanamıyormuşum demek.
Hiç çocuğu olmayan,çocukluğu olmayan
Hiç çocuklarla yaşamamış ben
Gözyaşlarım utancım değil
Daha önce de ağladığımı ansımıyorum
Ama bir düşünce:
Ya öbür çocuklarda ölürse
O zaman ne yaparım?''

Geleceğin çocuklarını düşünüp şimdiki zamanın çocukluğunu yaşayamayanlar... Çocuklar... Onlarla anılmaması gereken en çirkin sözcüklerden biri,ölüm. Çocuk... Tek başına söylendiğinde bile ışık saçmayı başaran nadir sözcük. Kilometrelerce uzakta olsa da,dört bir yanı duvar olsa da ve kavgada geçsede adları; umuda,dirence,geleceğe yazdığımız çocuklar... 65 gündür ölüme direnen,ak tülbente dolanmış anaların ve dağların çocukları...Kendi topraklarında öteki olmamak için direnen ve yine kendi topraklarında kendi dilleriyle onurlu bir yaşam sürdürmek için hayatını ortaya koyan yiğit halkın evlatları...


Kulak duymaz,göz görmez kimi zaman.İnsanlık en büyük sınavını böyle anlarda verir.Duymayana,görmeyene,konuşmayana inat haykırmaya devam ettiğinde hakkını verirsin yaşamın ve insanlığın.Hayat ile yaşam arasındaki farkı o zaman anlarsın.Yaşamın nefes almaktan ibaret olmadığını ve yaşadım diyebilmek için direndim demenin gereklilğini kavrarsın.Yaşamını direnenlere borçlu olduğunu her fırsatta hatırlarsın.Ve an gelir ağzına aldığın her lokmadan utanırsın.Öfkeyi büyütürsün gün be gün.Adına insan diyenlere haykırırsın var gücünle:


Sen! 65 gündür susan. Sen! ''gebersinler'' diyen. Sen! ''gizli gizli yiyorlar'' diyen. Ve sen... En çok sen! Her fırsatta vatanın bölünmez bütünlüğünden bahseden öte yandan ''kardeşiz; ama...'' diyen sen ! Ölüme suskun,yıllardır kendi hakları için direnen bir halkın meşru taleplerine karşı kulağını tıkayan,milyonların iradesini yok sayıp hâlâ bölünemezlikten bahseden akıl! Bir gün bir harita çizilecekse eğer senin o ''ama...'' diye başlayan sözlerinle değil;bu ülkenin zindanlarında,sokaklarında direnen halkın,inancının ve kavgasının ateşi ile çizilecek.

Gün(ü) gelecek.Ak tülbentini dağlara asacak anam.Evladını saracak.Yıkılacak zindan.Bu sefer zafer için durulacak govende.Ve and olsun ki dağ kokulu çocuklar kazanacak.