28 Ocak 2011 Cuma

ama dostumsun sen benim...

10 gün oldu bugün...bir tek kişiden alabiliyorum haberini,kime sorsam sanane,sen nesi oluyorsun da soruyorsun diyecekler gibi.böyle zamanlarda herkes en yakını oynar ve kırar çevresindekileri,anlamazlar kimseyi.biliyorum aramıza yeniden döndüğünde ''aman canım abartmışsınız sizde'' deyip kapayıvereceksin yaşadıklarını.ama gözlerin daha puslu bakacak,ellerin yorgun fakat güçlü,yüzün daha da büyümüş olacak.yeni bir sen doğuracaksın.bunlar olacak olmasına da keşke bambaşka bir yerde büyüyebilseydin diye geçiriyorum içimden.o haşarı tavrını,çocuksu yanını yitirmenden korkuyorum.kısa veya uzun farketmez.bir kere görünce o taş duvarı,demir kapıyı hayat ne yapsada ısıtamıyor adamı!öyle adamlar tanıdım,öyle hikayeler dinledim ki yine de farkına varamamışım,çok iyi hissedememişim anlatılanları.ama şimdi anlıyorum hatta olanlara karşı nasıl durduklarını gördükçe takdir ediyorum.gulan diyorum kendi kendime sen bu durumu hazmedemezken, insanlar babalarını,analarını,kardeşlerini,sevgililerini nasıl beklemiş nasıl çıldırmamışlar dışarda?

konuşamıyorum artık sadece yazıyorum ya da susuyorum.haa bir de geceleri uyuyamıyorum.duvar daha da soğudu yatağım batıyor.başımın altındaki yastık değil diken oluyor...

bir ameliyata gireni, bir de mapushanedekini bekleyen için zordur dışarda kalmak.içerde olan kendini,endişelerini,umutlarını,umutsuzlarını,isyanını bilir ama dışardaki hep daha basitini düşünür:nasıl oldu,yemek yedi mi,uyudu mu,bir ihtiyacı var mıdır,ne yapsak,nasıl etsek...uzar gider.sen yokken bol bol düşündüm,sen yokken daha çok sarıldım kitaplara,türkülere.bazen dilimin ucuna geliyor ama haddime değil diyorum ve susuyorum.dişlerimi sıkıp ahh be çocuk ahh demekten alıkoyamıyorum kendimi.yaşamın gidiyor,zamanın gidiyor,geleceğin gidiyor.bir yola girdiğimizde inandıklarımız uğruna bedel ödemeyi göze alırız.hangi tercihten yana olursak olalım ötekinden vazgeçmiş oluruz.ama bazen öyle tercihler yaparız ki vazgeçtiğimiz hayatımız olur.bu tercihler kahramanlar yaratır yaratmasına ama ya daha sonrası?yıllardır inandığımız o tek sözcük uğruna(artık ağzıma bile almıyorum,basitleşiyor) yitirilenler ve hâlâ yitip gidenler...bilmiyorum çocuk sen gittin gideli kafamda bir sürü soru.mesleğe başlamaya çok az bir süre kalmasına rağmen içinde bulunduğum yeri bile sorgulayıp nefret ettim kimi zaman kendimden.hangi adalet için,kime adalet için çalışacağım?sonra da bir karara vardım ve bunun için her ne pahasına olursa olsun çabalacağım.senin için,bizler için,gelecek için.birkaç yıl sonra beni daha iyi anlayacaksın.belki bir şey söylemeyeceksin ama anlayacaksın.işte ben ancak o gün rahat bir uyku uyuyacağım.

bugün Nâzım'ı yad ettik çocuk.Nâzım sayesinden seni,senin sayende dostluğu...her dizede aklımızdaydın.baktık İrem'le birbirimize, anladık,sustuk.o sırada müthiş bir şey oldu.sen gittiğinden beri İrem'le sürekli dinlediğimiz o ezgi hiç olmadık bir anda çalmaya başladı.evet dedim içimden Yusuf'um da burada!bazı eksiklikleri ana,baba,kardeş tamamlayamıyor.bazı eksiklikler ancak dostlarla gideriliyor.bir gün ulaşacak bu yazdıklarım sana belki şaşıracak,belki yine o neşeli tavrınla bir espiri yapacaksın.keşke daha fazlasını yapabilsem senin için.bir gün geleceksin ve biz senle uzuun uzuun sohbet edeceğiz.daha iyi tanıyacak daha iyi anlayacağız birbirimizi.çocuk yazıyorum diye kızma sakın tamamiyle içtenlikten;çünkü bendeki yerini bugün bir kez daha anladım kalemim kadar yakın,kalemim kadar dostumsun benim.insanlar zaman ilerledikçe hayattan umudunu kesiyor,hayalleri yok oluyor,zamanı daralıyor.ama sen ilk günkü gibi umutlu,ilk günkü gibi heyecanlı,ilk günkü gibi kararlı ve hayata kafa tutabildiğin için çocuksun.60 yaşına da gelsen o ruhu taşıdıkça çocuk diyeceğim sana,hayatımdaki en haşarı çocuk...

gulan

taa ki sen gelene kadar:

http://www.dailymotion.com/video/x625w2_grup-yorum-ulayir-sana_music

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder